twitter

image1 image1 image1 image1

Aktualne metody wykrywania i oznaczania genetycznie modyfikowanych organizmów w paszach

Alicja Solecka, Aleksandra Fijałkowska, Jan Markowski

Na terenie Unii Europejskiej dopuszcza sięimport pasz zawierających autoryzowane odmiany genetycznie modyfikowanych roślin. Odmiany nieautoryzowane sąniedozwolone w żywności, natomiast w paszach nie mogąprzekroczyć0,1%.  Istotna jest zatem kontrola pasz pod kątem występowania w nich autoryzowanych jak i nieautoryzowanych modyfikacji genetycznych, wraz z ich ilościowym oznaczeniem.

Dotychczasowo stosowane metody w laboratoriach opierały sięna badaniach genetycznych z zastosowaniem techniki PCR w czasie rzeczywistym, podczas których w próbce wykrywano konkretnąmodyfikację, np. sojęRoundup Ready. Taka metodyka nie pozwalała na wykrycie innych potencjalnych modyfikowanych komponentów roślinnych, bądźmodyfikacji nieautoryzowanych. Obecnie jako wstępny etap badańrozpowszechniono metodęrozszerzonego screeningu. Polega ona na oznaczaniu kombinacji ogólnych lub specyficznych elementów screeningowych / sekwencji docelowych (m.in. P-35S, T-nos, bar, ctp2-cp4epsps, pat) charakterystycznych dla różnych modyfikacji genetycznych roślin. Ich wzajemna kombinacja pozwala na wstępne określenie konkretnej modyfikacji lub grupy modyfikacji (równieżróżnych gatunków roślin). Pozwala równieżna wstępne rozpoznanie obecności odmian autoryzowanych i nieautoryzowanych. Po analizie próbki pod kątem obecności określonej ilości sekwencji docelowych (screeningowych), wyniki sąporównywane z informacjami o możliwym układzie elementów screeningowych w modyfikacjach genetycznych. Jakikolwiek pozytywny wynik, który nie pasuje do wzoru wygenerowanego przez modyfikacje autoryzowane, wskazuje na obecnośćnieautoryzowanych modyfikacji genetycznych w próbce. W dalszym etapie badańpotwierdzane jest występowanie konkretnej modyfikacji i następnie jej ilościowe oznaczenie.

Metoda screeningowa pozwala otrzymaćmaksimum informacji przy minimum testowania. Tak przyjęty system monitoringu pozwala na redukcjękosztów oraz zwiększenie ilości badanych próbek. Stosowanie metody rozszerzonego screeningu pozwala stwierdzićobecnośćpojedynczych i złożonych modyfikacji autoryzowanych oraz nieautoryzowanych.