twitter

image1 image1 image1 image1

Krajowe materiały paszowe wysokobiałkowe jako alternatywa dla soi GMO – ocena opłacalności

s. 55 -56

Jolanta Rubaj, Waldemar Korol, Grażyna Bielecka

Instytut Zootechniki – Państwowy Instytut Badawczy
Dział Analityki Laboratoryjnej, Krajowe Laboratorium Pasz w Lublinie

Aktualnie prowadzona jest dyskusja i poszukiwane rozwiązań mających na celu zmniejszenie uzależnienia krajowej produkcji pasz od importowanego białka sojowego, wytwarzanego z soi GM. Z uwagi na potrzebę utrzymania wysokiej efektywności krajowej produkcji zwierzęcej i konkurencyjności cenowej produktów, zwłaszcza produktów drobiarskich (tuszki brojlerów kurzych i indyków, jaja) nie jest możliwe w krótkim czasie zastąpienie śruty sojowej GM wysokobiałkowymi nasionami roślin strączkowych i śrutą rzepakową ze względów gospodarczych, społecznych i ekonomicznych. Porównując dostępne ilości krajowych materiałów paszowych i ich zużycie z ilością zużytej śruty sojowej należałoby uwzględnić nie tylko zawartość białka ale również strawność białka (tab. 1), (1). Pozwoliłoby to w sposób bardziej precyzyjny określić aspekt ekonomiczny działań zmierzających do zastępowania  białka śruty sojowej (GM) białkiem ze źródeł krajowych.    

 Celem pracy była próba oceny opłacalności zastępowania importowanej śruty sojowej krajowymi wysokobiałkowymi materiałami paszowymi (głównie śrutą rzepakową nasionami roślin strączkowych), polegająca na oszacowaniu kosztów w przeliczeniu na białko ogólne i białko strawne. 

Słowa kluczowe: krajowe materiały wysokobiałkowe, soja GM, opłacalność

Key words:  native high protein materials, GM soybean, profitability

 

Piśmiennictwo

  1. Korol. W. 2001. Możliwości zastosowania alternatywnych surowców wysokobiałkowych w sytuacji ograniczonego wykorzystania mączek mięsno-kostnych w żywieniu zwierząt. Pasze Przemysłowe, nr 1/2001, 2-7
  2. Rynek Pasz, nr 39 wrzesień 2017, IERiGW- PIB Warszawa