twitter

image1 image1 image1 image1

Obecność DNA transgenicznego w paszy  i jego transfer do tkanek świń

Małgorzata Świątkiewicz, Marta Twardowska, Jan Markowski, Małgorzata Mazur,

Zbigniew Sieradzki, Krzysztof Kwiatek

Streszczenie.  Upowszechnianie  stosowania w żywieniu zwierząt gospodarskich roślin genetycznie modyfikowanych (GM) i  produktów wytworzonych z tych roślin wymaga stałego monitoringu. Badaniu podlegać powinien wpływ pasz zawierających transgeniczne DNA na wskaźniki produkcyjne i status zdrowotny zwierząt. Jak wynika z badań opinii publicznej, rośliny GM, a szczególnie ewentualna obecność zmodyfikowanego DNA w produktach zwierzęcych, wzbudzają dużą nieufność społeczeństwa.

Celem przeprowadzonych badań było określenie wpływu żywienia świń mieszankami paszowymi zawierającymi genetycznie modyfikowaną kukurydzę oraz poekstrakcyjną śrutę sojową na ich produkcyjność oraz transfer DNA transgenicznego do tkanek zwierząt. Do badań użyto pasz GM o największym znaczeniu ekonomicznym w produkcji zwierzęcej, tj. ziarna kukurydzy MON810 modyfikowanej genem Bt (odporność na omacnicę prosowiankę) oraz poekstrakcyjnej śruty z soi Roundup Ready MON-40-3-2, modyfikowanej genem odporności na składniki czynne herbicydów. Układ doświadczenia był następujący: grupa I kontrolna (śruta sojowa konwencjonalna i kukurydza konwencjonalna), grupa II – śruta sojowa GM + kukurydza konwencjonalna, grupa III - śruta sojowa konwencjonalna + kukurydza GM, grupa IV - śruta sojowa GM + kukurydza GM. Bezpośrednio po uboju, od 6 zwierząt z każdej grupy pobrano próbki mięsa (mięsień najdłuższy grzbietu, mięsień smukły), narządów wewnętrznych (płuca, nerka, wątroba, śledziona, trzustka), krwi, treści pokarmowej wybranych odcinków przewodu pokarmowego (żołądek, dwunastnica, jelito cienkie, jelito ślepe, jelito grube) oraz kału.

W celu oceny poziomego transferu DNA pochodzącego z roślin modyfikowanych genetycznie (soja RR i kukurydza MON810) zastosowano badanie jakościowe GMO metodą PCR, przeprowadzone w KLP IZ PIB w Szczecinie. Wyniki tych badań zostały potwierdzone w laboratorium Państwowego Instytutu Weterynaryjnego PIB w Puławach, w którym badano obecność genów referencyjnych soi (lektyna) i kukurydzy (inwertaza) oraz obecność sekwencji charakterystycznych dla stosowanych modyfikacji, tj. promotora 35S i terminatora NOS.

W wyizolowanym DNA pochodzącym z tkanek narządów, krwi oraz treści układu pokarmowego, z wyjątkiem treści żołądka, nie wykryto obecności poszukiwanych elementów genetycznych. Obecność poszukiwanych genów w treści żołądka była ściśle związana z rodzajem paszy stosowanej w danej grupie. Obecność DNA transgenicznego w dwunastnicy stwierdzono tylko w grupie II oraz u niektórych zwierząt z grupy III i IV. W  treści dalszych odcinków przewodu pokarmowego wszystkich zwierząt nie wykazano DNA specyficznego dla soi i/lub kukurydzy GM.

Podsumowując można stwierdzić, że brak wykrywalnych fragmentów transgenów już od początkowego fragmentu jelita cienkiego wskazuje na fakt, że kwasy nukleinowe, również transgeniczne DNA, są u świń efektywnie trawione przez enzymy (nukleazy) trzustkowe i jelitowe. Wyklucza to praktycznie możliwość transportu czynnych fragmentów transgenicznego DNA przez barierę jelitową do organizmu, jak również ich przechodzenie w formie niestrawionej przez jelita i wydalanie wraz kałem.